«Ιονιστής» ή μπουκάλι νερού υδρογόνου: γιατί οι όροι συγχέονται και τι αγοράζετε πραγματικά
Ένα «μπουκάλι ιονισμού» και ένα «μπουκάλι νερού υδρογόνου» δεν είναι αυτομάτως το ίδιο προϊόν, ακόμη κι όταν μια καταχώριση χρησιμοποιεί και τις δύο λέξεις στην ίδια παράγραφο. Δύο διαφορετικές τεχνολογίες συχνά μπαίνουν κάτω από τον όρο «ιονιστής»: ο κλασικός αλκαλικός ιονιστής, ο οποίος χρησιμοποιεί ηλεκτρόλυση για να διαχωρίσει το νερό που εισέρχεται σε ένα όξινο και ένα αλκαλικό ρεύμα, και ένα γνήσιο μπουκάλι παραγωγής υδρογόνου, το οποίο χρησιμοποιεί μεμβράνη ανταλλαγής πρωτονίων για να προσθέσει διαλυμένο αέριο υδρογόνο, χωρίς να ωθεί το νερό προς κανένα από τα δύο άκρα της κλίμακας pH. Η διατύπωση μιας καταχώρισης δεν κάνει πάντα σαφή αυτή τη διάκριση, αλλά συνήθως μπορεί να διαπιστωθεί από λίγες συγκεκριμένες λεπτομέρειες της περιγραφής και, μόλις μάθετε τι να προσέχετε, μπορείτε να καταλάβετε σωστά σχεδόν οποιαδήποτε καταχώριση σε λιγότερο από ένα λεπτό.
- Ο όρος «ιονιστής» χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για επιτραπέζιες αλκαλικές συσκευές, και οι πωλητές πλέον χρησιμοποιούν την ίδια λέξη και για μπουκάλια μίας μερίδας που δεν έχουν καθόλου τον ίδιο σχεδιασμό.
- Ένας κλασικός αλκαλικός ιονιστής έχει σχεδιαστεί ώστε να μετατοπίζει το pH προς την αλκαλική πλευρά της κλίμακας· ένα γνήσιο μπουκάλι υδρογόνου SPE/PEM έχει σχεδιαστεί ώστε να προσθέτει διαλυμένο αέριο υδρογόνο και να αφήνει το pH κοντά στην αρχική τιμή του νερού.
- Μια ένδειξη PPB ή PPM σε μια καταχώριση παραπέμπει σε σχεδιασμό που αφορά τη συγκέντρωση υδρογόνου, ενώ ένας αριθμός pH ή η λέξη «αλκαλικό» παραπέμπει σε σχεδιασμό κλασικού ιονιστή.
- Το αν η καταχώριση αναφέρει μεμβράνη ή ξεχωριστούς θαλάμους ηλεκτροδίων σάς λέει περισσότερα για τον μηχανισμό της συσκευής που αγοράζετε από όσα θα σας πει από μόνη της η λέξη «ιονιστής».
Γιατί στην ίδια καταχώριση εμφανίζονται οι όροι «ιονιστής», «αλκαλικό» και «υδρογόνο»
Οι πωλητές σε ηλεκτρονικές αγορές συχνά χρησιμοποιούν ξανά και ξανά το ίδιο πρότυπο περιγραφής για προϊόντα που διαφέρουν σημαντικά στο εσωτερικό τους, και ο «ιονιστής» είναι μία από τις λέξεις που επιβιώνουν περισσότερο από αυτή την αντιγραφή. Αρχικά, ο όρος περιέγραφε επιτραπέζιες συσκευές που βασίζονταν σε μεμβράνες ανταλλαγής ιόντων, όπως εκείνες που τοποθετούνται κάτω από τον νεροχύτη της κουζίνας ή στέκονται πάνω στον πάγκο, πολύ πριν εμφανιστούν τα φορητά μπουκάλια μίας μερίδας ως κατηγορία προϊόντων. Όταν κυκλοφόρησαν μικρότερα μπουκάλια με μπαταρία, κάποια όντως ενσωμάτωσαν σε μικρογραφία αυτόν τον σχεδιασμό παραγωγής αλκαλικού ρεύματος, ενώ μια ξεχωριστή και νεότερη γενιά μπουκαλιών βασίστηκε σε έναν εντελώς διαφορετικό μηχανισμό, που στόχευε στο διαλυμένο αέριο υδρογόνο και όχι στο pH. Και οι δύο κατηγορίες κατέληξαν να προωθούνται με επικαλυπτόμενη ορολογία, επομένως μια καταχώριση που γράφει «ιονιστής» μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε από τις δύο, ενώ μια καταχώριση που γράφει «υδρογόνο» συνήθως, αν και όχι πάντα, περιγράφει τη δεύτερη κατηγορία.
Αυτή η επικάλυψη είναι η πραγματική πηγή της σύγχυσης που ξεκαθαρίζει αυτό το άρθρο. Δεν πρόκειται για το ότι ο ένας όρος είναι σωστός και ο άλλος αποτελεί τέχνασμα του μάρκετινγκ· πρόκειται για δύο διαφορετικές τεχνολογίες που απέκτησαν παρόμοια ονόματα σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας της κατηγορίας και για έναν αγοραστή που συγκρίνει καταχωρίσεις δίπλα δίπλα, χωρίς εύκολο τρόπο να τις ξεχωρίσει μόνο από τις λέξεις.
Τι κάνει ένας κλασικός ιονιστής νερού
Σε μηχανικό επίπεδο, ένας κλασικός ιονιστής νερού διοχετεύει ηλεκτρικό ρεύμα στο νερό που εισέρχεται και χρησιμοποιεί ηλεκτρόλυση για να το διαχωρίσει σε δύο ρεύματα εξόδου, συνήθως μέσω μιας μεμβράνης ανταλλαγής ιόντων: το ένα ρεύμα είναι πιο αλκαλικό και το άλλο πιο όξινο (πηγή: Ιονιστής νερού, Wikipedia). Το αλκαλικό ρεύμα σερβίρεται ως πόσιμο νερό, ενώ το όξινο ρεύμα διοχετεύεται αλλού και συνήθως δεν προορίζεται για πόση.
Το pH μετρά τη σχετική ποσότητα ελεύθερων ιόντων υδρογόνου και υδροξυλίου στο νερό, σε μια κλίμακα από 0 έως 14, όπου το 7 είναι ουδέτερο, και κάθε ακέραιο βήμα σε αυτή την κλίμακα αντιστοιχεί σε δεκαπλάσια μεταβολή της οξύτητας ή της αλκαλικότητας (Το pH και το νερό, USGS Water Science School). Επομένως, ακόμη και μια μεταβολή λίγων μονάδων σε αυτή την κλίμακα είναι σημαντική, και η αλκαλική έξοδος ενός κλασικού ιονιστή αποτελεί συνειδητό μηχανικό στόχο του σχεδιασμού, όχι κάτι που συμβαίνει ως παρενέργεια της διοχέτευσης ρεύματος στο νερό.
Γιατί έχουν σημασία τα διαλυμένα ανόργανα άλατα στο νερό εισόδου για αυτόν τον σχεδιασμό
Η ηλεκτρόλυση εξαρτάται από την παρουσία αρκετών διαλυμένων ανόργανων αλάτων στο νερό ώστε να μπορεί αρχικά να άγει ηλεκτρικό ρεύμα· το νερό με σχεδόν καθόλου διαλυμένα στερεά είναι ελάχιστα αγώγιμο, γι’ αυτό οι κλασικοί ιονιστές έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν με συνηθισμένο νερό βρύσης ή φιλτραρισμένο νερό και όχι με αποσταγμένο νερό. Η περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα δεν είναι τυχαία ή ασήμαντη για τη διαδικασία· αποτελεί μέρος αυτού που επιτρέπει να συμβεί η ηλεκτρόλυση και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι κατασκευαστές ιονιστών καθορίζουν ελάχιστη σκληρότητα νερού εισόδου για αξιόπιστη λειτουργία.
Τι κάνει αντί γι’ αυτό ένα μπουκάλι νερού υδρογόνου (SPE/PEM)
Ένα γνήσιο μπουκάλι νερού υδρογόνου βασίζεται σε διαφορετική τεχνολογία: μια συμπαγή πολυμερική μεμβράνη ανταλλαγής πρωτονίων (PEM), η οποία άγει πρωτόνια ενώ λειτουργεί ως ηλεκτρικός μονωτής, κάτι μηχανικά διαφορετικό από τις κυψέλες με υγρό αλκαλικό ηλεκτρολύτη που χρησιμοποιούνται στους κλασικούς ιονιστές (Ηλεκτρόλυση του νερού, Wikipedia). Αντί να αναμειγνύει τα προϊόντα της ηλεκτρόλυσης σε δύο ρεύματα εξόδου, όπως κάνει ένας ιονιστής, αυτή η μεμβράνη διαχωρίζει φυσικά τους δύο θαλάμους ηλεκτροδίων.
Στα μπουκάλια Hydrion, αυτός ο διαχωρισμός σημαίνει ότι μόνο αέριο υδρογόνο προορίζεται να διαλυθεί στο νερό που πίνετε, ενώ το οξυγόνο και τα άλλα παραπροϊόντα εκτονώνονται από ξεχωριστή έξοδο αντί να καταλήγουν με τη μορφή φυσαλίδων στον ίδιο θάλαμο. Ο σχεδιασμός αφήνει το pH ουσιαστικά αμετάβλητο και προσθέτει μόνο διαλυμένο αέριο H2, γι’ αυτό και ο δικός μας οδηγός για το πώς παράγουν υδρογόνο αυτά τα μπουκάλια περιγράφει τον μηχανισμό με βάση τη συγκέντρωση αερίου και όχι την οξύτητα. Ο μηχανικός στόχος εδώ είναι η συγκέντρωση διαλυμένου υδρογόνου, εκφρασμένη σε PPB ή PPM, όχι το pH, αλλά αυτός ο αριθμός από μόνος του δεν αποδεικνύει ποιος σχεδιασμός τον παρήγαγε: ένα οικονομικό μπουκάλι με ενιαίο ανοιχτό θάλαμο και χωρίς καθόλου μεμβράνη μπορεί και πάλι να αναγράφει τιμή PPB, συνήθως κάπου μεταξύ 800 και 1.500, ενώ μόνο μια γνήσια συσκευή SPE/PEM υψηλής απόδοσης φτάνει τα 5.000–8.000 PPB. Ένας προσεκτικός αναγνώστης διακρίνει επίσης μια στιγμιαία μέγιστη τιμή κατά την ηλεκτρόλυση από μια τιμή που περιγράφει τι καταλήγει πράγματι στο ποτήρι· τη διαφορά αυτή αναλύει διεξοδικότερα ο οδηγός μας PPB έναντι PPM.
Γιατί αυτά τα μπουκάλια χρειάζονται και πάλι λίγα ανόργανα άλατα για να λειτουργήσουν
Όπως και ένας κλασικός ιονιστής, ένα μπουκάλι υδρογόνου SPE/PEM χρειάζεται κάποια διαλυμένα ανόργανα άλατα στο νερό για να άγει το ρεύμα που κινεί την ηλεκτρόλυση. Γι’ αυτό η Hydrion συνιστά φιλτραρισμένο νερό βρύσης ή νερό αντίστροφης όσμωσης με επαναπροσθήκη ανόργανων αλάτων, αντί για καθαρό αποσταγμένο νερό ή νερό με μηδενικά ολικά διαλυμένα στερεά (TDS), το οποίο είναι υπερβολικά χαμηλής αγωγιμότητας για να πραγματοποιηθεί αποτελεσματικά η αντίδραση. Η απαιτούμενη περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα είναι μικρή και δεν σχετίζεται με τη χημεία παραγωγής αλκαλικού ρεύματος ενός κλασικού ιονιστή· απλώς επιτρέπει τη ροή του ρεύματος. Οι αναγνώστες που θέλουν μια πληρέστερη εξήγηση για το γιατί ορισμένες συσκευές υδρογόνου είναι πιο απαιτητικές από άλλες ως προς την καθαρότητα του νερού πηγής, καθώς και για το τι σημαίνουν στην πράξη τα όρια TDS, μπορούν να τη βρουν στο αναλυτικότερο κείμενο για τις συσκευές υδρογόνου και το αποσταγμένο νερό.
Άρα αλλάζει πράγματι το pH του νερού;
Οι δευτερεύουσες οδηγίες της EPA για το πόσιμο νερό συνιστούν εύρος pH από 6,5 έως 8,5, και αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για αισθητικό πρότυπο που αφορά τη γεύση και τη διάβρωση των σωλήνων, όχι για όριο βασισμένο στην υγεία (Δευτερεύοντα πρότυπα πόσιμου νερού: Οδηγίες για ανεπιθύμητες χημικές ουσίες, EPA). Αυτό το στενό εύρος αποτελεί χρήσιμο σημείο αναφοράς για να εκτιμήσετε πόσο μεγάλη μεταβολή προκαλεί στην πράξη κάθε τεχνολογία.
Αυτός ακριβώς ο σχεδιαστικός στόχος ωθεί την έξοδο ενός κλασικού αλκαλικού ιονιστή προς το ανώτατο όριο αυτού του εύρους ή και πέρα από αυτό, αφού όλη η ουσία του διαχωρισμού του νερού σε δύο ρεύματα είναι η αύξηση του pH. Ένα γνήσιο μπουκάλι υδρογόνου SPE/PEM δεν έχει σχεδιαστεί καθόλου για να το κάνει αυτό· οι κλασικοί αλκαλικοί ιονιστές προωθούνται ως συσκευές που αυξάνουν το pH μέσω ηλεκτρόλυσης, ενώ οι συσκευές υδρογόνου προωθούνται για το διαλυμένο μοριακό υδρογόνο, ένα ουδέτερο αέριο που δεν μετακινεί την κλίμακα pH, όπως εξηγεί αναλυτικότερα η σύγκρισή μας με το Kangen και το ιονισμένο νερό. Οι ιονιστές παράγουν επίσης μικρή ποσότητα υδρογόνου ως παρεπόμενο προϊόν της ηλεκτρόλυσης, αλλά έχουν σχεδιαστεί ώστε να δίνουν προτεραιότητα στο pH και όχι στο διαλυμένο H2.
Ένα φθηνό μπουκάλι μονού θαλάμου, το οποίο δεν απομονώνει καθόλου τα ηλεκτρόδιά του, βρίσκεται ανάμεσα σε αυτούς τους δύο σχεδιασμούς: χωρίς μεμβράνη που να κρατά χωριστούς τους θαλάμους των ηλεκτροδίων, μπορεί να μετατοπίσει ελαφρώς το pH και ταυτόχρονα να επιτρέψει την ανάμειξη των παραπροϊόντων αερίων με το νερό, με αποτέλεσμα κάτι υποδεέστερο και λιγότερο ελεγχόμενο από αυτό που παράγει σκόπιμα είτε ένας σωστός αλκαλικός ιονιστής είτε ένα σωστό μπουκάλι υδρογόνου SPE/PEM. Για την πλήρη τεχνική εξήγηση του τι κάνει και τι δεν κάνει η ηλεκτρόλυση στο pH, συμπεριλαμβανομένου του πόσο μεγάλη μεταβολή θεωρείται σημαντική, δείτε αυτή την αναλυτικότερη εξέταση του νερού υδρογόνου και του pH. Για το ευρύτερο ερώτημα σχετικά με το ποια κατηγορία νερού ταιριάζει πράγματι στους στόχους σας, το άρθρο νερό υδρογόνου έναντι αλκαλικού νερού καλύπτει άμεσα αυτή τη σύγκριση.
Πώς να διαβάσετε μια καταχώριση πριν αγοράσετε
Έχοντας υπόψη και τους δύο μηχανισμούς, συνήθως μπορείτε να καταλάβετε ποιον περιγράφει μια καταχώριση, αν γνωρίζετε τι να ελέγξετε.
- Μια τιμή pH στον τίτλο ή στα σημεία με κουκκίδες, όπως 8,5 ή 9,5, ή η λέξη «αλκαλικό», υποδηλώνει σχεδιασμό κλασικού ιονιστή που αποσκοπεί στην αύξηση του pH.
- Μια τιμή PPB ή PPM υποδηλώνει σχεδιασμό που αφορά τη συγκέντρωση υδρογόνου και όχι ιονιστή που εστιάζει στο pH, αλλά αυτός ο αριθμός από μόνος του δεν επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για γνήσιο σχεδιασμό με διαχωριστική μεμβράνη, καθώς και ένα μπουκάλι μονού θαλάμου χωρίς μεμβράνη μπορεί να αναγράφει τιμή PPB.
- Αναζητήστε οποιαδήποτε αναφορά σε μεμβράνη ή ξεχωριστούς θαλάμους ηλεκτροδίων, καθώς αυτή η λεπτομέρεια καθορίζει στην πράξη αν τα προϊόντα της ηλεκτρόλυσης παραμένουν διαχωρισμένα ή αναμειγνύονται με το νερό που πίνετε.
- Αντιμετωπίστε με κάποια επιφύλαξη ένα φθηνό μπουκάλι που ισχυρίζεται ότι προσφέρει ταυτόχρονα υψηλό pH και υψηλή τιμή PPB, καθώς αυτός ο συνδυασμός δεν αντιστοιχεί στον τρόπο λειτουργίας κανενός από τους δύο μηχανισμούς σε έναν συμπαγή σχεδιασμό με μία κυψέλη και συνήθως σημαίνει ότι η καταχώριση περιγράφει αόριστα τις προδιαγραφές αντί για έναν ενιαίο, συνεκτικό σχεδιασμό.
Μόλις μπορέσετε να καταλάβετε ποιον από τους δύο μηχανισμούς περιγράφει στην πράξη μια καταχώριση, μπορείτε να εφαρμόσετε τον ίδιο τρόπο ανάγνωσης και στο φύλλο προδιαγραφών του ίδιου του μπουκαλιού: ελέγξτε τον τύπο της μεμβράνης και αν αναφέρεται συγκεκριμένη τιμή διαλυμένου υδρογόνου, αντί για ισχυρισμό σχετικά με το pH. Το Hydrion Core Μπουκάλι νερού υδρογόνου αποτελεί συγκεκριμένο παράδειγμα σχεδιασμού SPE/PEM διπλού θαλάμου, με τη μεμβράνη και την έξοδο εκτόνωσης των παραπροϊόντων να αναφέρονται ρητά στη δική του καταχώριση, μαζί με μια τιμή PPB και όχι με ισχυρισμό για το pH.
