Νερό υδρογόνου και μεταλλικό νερό: διαφορετικά πράγματα — συνδυάζονται;

Το μεταλλικό νερό και το νερό υδρογόνου δεν είναι ανταγωνιστικές κατηγορίες, ούτε το ένα υποκαθιστά τον ορισμό του άλλου. Ο όρος μεταλλικό νερό περιγράφει την προέλευση του νερού και τα συστατικά που ήδη περιέχει: προέρχεται από συγκεκριμένη, προστατευόμενη υπόγεια πηγή και έχει σταθερή ανόργανη σύσταση, η οποία πρέπει να παραμένει ίδια από την πηγή ως το μπουκάλι. Ο όρος νερό υδρογόνου περιγράφει κάτι που μετριέται σε πραγματικό χρόνο, σε ένα συγκεκριμένο ποτήρι: την ποσότητα διαλυμένου μοριακού υδρογόνου (H2) που περιέχει εκείνη τη στιγμή το νερό, εκφρασμένη σε μέρη ανά δισεκατομμύριο (ppb). Ένα μπουκάλι μεταλλικού νερού μπορεί να εμπλουτιστεί με υδρογόνο, όταν διαλυθεί σε αυτό αέριο H2, και αυτή η διαδικασία δεν αλλάζει ούτε αντικαθιστά τα ανόργανα συστατικά που εξαρχής το χαρακτηρίζουν ως μεταλλικό νερό. Όταν ξεχωρίσεις τα δύο διαφορετικά ερωτήματα στα οποία απαντούν αυτοί οι όροι, η σύγκριση παύει να είναι ανταγωνισμός και γίνεται ένα πρακτικό ερώτημα για το τι συμβαίνει όταν τα συνδυάζεις.

• Διαφορετική βάση, διαφορετικός άξονας: το μεταλλικό νερό ορίζεται από μια προστατευόμενη πηγή και σταθερή ανόργανη σύσταση· το νερό υδρογόνου ορίζεται από το διαλυμένο αέριο H2, το οποίο σταδιακά διαφεύγει από κάθε νερό με την πάροδο του χρόνου, ανεξάρτητα από την περιεκτικότητά του σε ανόργανα συστατικά.
• Η αγωγιμότητα, όχι η ποιότητα, καθορίζει τη συμβατότητα: ένα μπουκάλι που βασίζεται στην ηλεκτρόλυση χρειάζεται ορισμένα διαλυμένα ανόργανα συστατικά για να μεταφέρει το ρεύμα που παράγει υδρογόνο, γι’ αυτό έχει σχεδιαστεί για συγκεκριμένο, μέτριο εύρος συγκέντρωσης ανόργανων συστατικών και όχι για καθαρό νερό ή νερό με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα συστατικά.
• Τα περισσότερα μεταλλικά νερά βρίσκονται έξω από αυτό το εύρος: κατασκευαστής αντίστοιχου μπουκαλιού ηλεκτρόλυσης συνδέει τα νερά που είναι πλούσια σε ανόργανα συστατικά με συσσώρευση στις πλάκες και μικρότερη διάρκεια ζωής, κάτι που αφορά τη συντήρηση και όχι μια βλάβη μετά από μία μόνο χρήση.
• Ένα δισκίο λειτουργεί διαφορετικά: ένα δισκίο με βάση το μαγνήσιο αντιδρά απευθείας με το νερό, αντί να διοχετεύει ρεύμα μέσα από αυτό, οπότε μπορεί να προσθέσει υδρογόνο σε ένα ποτήρι μεταλλικού νερού χωρίς το ζήτημα της αγωγιμότητας.

Δύο διαφορετικά πράγματα, με δύο διαφορετικούς τρόπους μέτρησης

Όταν συγκρίνονται δύο προϊόντα σαν να ανήκουν στην ίδια κατηγορία, συνήθως αυτό σημαίνει ότι οι όροι εξετάζονται μόνο μέσα από το ένα από τα δύο ερωτήματα στα οποία απαντούν. Το μεταλλικό νερό απαντά στο ερώτημα «από πού προέρχεται αυτό το νερό και τι περιέχει φυσικά;». Το νερό υδρογόνου απαντά στο ερώτημα «πόσο διαλυμένο αέριο H2 περιέχει αυτό το νερό αυτή τη στιγμή;». Το πρώτο αφορά την προέλευση και τη σύσταση, που καθορίζονται στην πηγή και προστατεύονται από κανονισμούς. Το δεύτερο αφορά ένα αέριο που μπορεί να περιέχει σχεδόν κάθε νερό —βρύσης, φιλτραρισμένο, αποσταγμένο ή μεταλλικό— όταν διαλυθεί σε αυτό· στη συνέχεια, το αέριο διαφεύγει σταδιακά από το νερό με την πάροδο του χρόνου, όποια κι αν είναι τα ανόργανα συστατικά που υπάρχουν. Γι’ αυτό ένα μεταλλικό νερό μπορεί να εμπλουτιστεί με υδρογόνο, χωρίς να πάψει να είναι μεταλλικό νερό: η προσθήκη διαλυμένου υδρογόνου δεν επηρεάζει την ανόργανη σύσταση που εξαρχής το έκανε να βρίσκεται σε αυτό το ράφι.

Τι σου λέει στην πραγματικότητα η ετικέτα ενός μεταλλικού νερού

Το μεταλλικό νερό που έχεις στο ράφι ορίζεται λιγότερο από το έξυπνο μάρκετινγκ και περισσότερο από ένα αρκετά αυστηρό σύνολο κανόνων σχετικά με την προέλευσή του και τις παρεμβάσεις που επιτρέπονται πριν φτάσει στο μπουκάλι. Σύμφωνα με τους κανόνες που απορρέουν από τη νομοθεσία της ΕΕ για τα φυσικά μεταλλικά νερά, το νερό πρέπει να προέρχεται από προστατευόμενη υπόγεια πηγή και να διατηρεί αναλλοίωτη την περιεκτικότητά του σε ανόργανα συστατικά και ιχνοστοιχεία από την πηγή ως το μπουκάλι. Επιτρέπεται να υποβληθεί μόνο σε έναν περιορισμένο κατάλογο επεξεργασιών, όπως ο διαχωρισμός του σιδήρου ή του θείου ή η αφαίρεση μέρους του διοξειδίου του άνθρακα που υπάρχει φυσικά· δεν επιτρέπεται να προστεθεί τίποτε, εκτός από την επαναπροσθήκη του ίδιου του CO2 του νερού για την παραγωγή ανθρακούχας εκδοχής (πηγή: The Natural Mineral Water, Spring Water and Bottled Drinking Water Regulations 2007). Στις ΗΠΑ, ο ορισμός του FDA απαιτεί τουλάχιστον 250 ppm συνολικών διαλυμένων στερεών από μια αντίστοιχα προστατευόμενη πηγή, ενώ οι κανόνες της ΕΕ επικεντρώνονται στην ελάχιστη επεξεργασία στην πηγή και όχι σε ένα σταθερό όριο ανόργανων συστατικών (πηγή: Mineral water, Wikipedia).

Αυτός ο κανονιστικός ορισμός δεν εγγυάται ότι όλες οι μάρκες έχουν εξίσου υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα συστατικά. Έρευνες για εμφιαλωμένα μεταλλικά νερά έχουν δείξει ότι η διάμεση περιεκτικότητα ορισμένων μαρκών σε ανόργανα συστατικά είναι χαμηλότερη από εκείνη του συνηθισμένου νερού βρύσης, ενώ άλλες μάρκες με υψηλότερη περιεκτικότητα ξεπερνούν τα 1.000 ppm συνολικών διαλυμένων στερεών (πηγή: Mineral water, Wikipedia). Επομένως, αν μια σύγκριση βασίζεται στην υπόθεση ότι όλα τα μεταλλικά νερά είναι «πλούσια σε ανόργανα συστατικά», η υπόθεση αυτή δεν ευσταθεί, ακόμη και πριν εξετάσουμε το ζήτημα του υδρογόνου.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις μεταλλικό νερό σε μπουκάλι νερού υδρογόνου που βασίζεται στην ηλεκτρόλυση;

Αυτό είναι το πρακτικό ερώτημα πίσω από τις περισσότερες αναζητήσεις που αντιπαραβάλλουν τα δύο: μπορεί να λειτουργήσει το μπουκάλι που έχεις ήδη στην κουζίνα με το νερό που πίνεις ήδη; Για ένα μπουκάλι όπως το Hydrion Core, το οποίο χρησιμοποιεί ηλεκτρόλυση SPE/PEM για να διασπάσει το νερό και να διαλύσει σε αυτό αέριο H2, η απάντηση εξαρτάται από την αγωγιμότητα και όχι από το πόσο «καλό» είναι το νερό. Το καθαρό νερό μόλις που άγει τον ηλεκτρισμό από μόνο του, μεταφέροντας περίπου το ένα εκατοστό του χιλιοστού του ρεύματος που μεταφέρει το θαλασσινό νερό, επειδή περιέχει ελάχιστα διαλυμένα ιόντα που μπορούν να μεταφέρουν ηλεκτρικό φορτίο (πηγή: Electrolysis of water, Wikipedia). Γι’ αυτό τα μπουκάλια ηλεκτρόλυσης έχουν σχεδιαστεί για νερό με συγκεκριμένη, μέτρια ποσότητα διαλυμένων ανόργανων συστατικών και όχι για αποσταγμένο ή υπερκαθαρό νερό. Αυτός ο σχεδιαστικός περιορισμός εξετάζεται αναλυτικότερα στο άρθρο μας για το γιατί οι συσκευές υδρογόνου χρειάζονται αποσταγμένο ή καθαρό νερό και στην υπάρχουσα επεξήγηση για τα TDS, αν θέλεις να δεις αναλυτικότερα την κλίμακα αγωγιμότητας.

Τα περισσότερα εμφιαλωμένα μεταλλικά νερά περιέχουν πολύ περισσότερα διαλυμένα στερεά από όσα προβλέπει αυτό το εύρος σχεδιασμού. Τα ξένα ιόντα στο νερό τροφοδοσίας μπορούν με την πάροδο του χρόνου να επηρεάσουν τη μεμβράνη μιας κυψέλης ηλεκτρόλυσης, μειώνοντας τη διάρκεια ζωής και την αποδοτικότητά της (πηγή: Electrolysis of water, Wikipedia). Για τον ίδιο λόγο, ο κατασκευαστής ενός αντίστοιχου μπουκαλιού SPE/PEM συνιστά τη χρήση φιλτραρισμένου, αποσταγμένου ή νερού αντίστροφης όσμωσης αντί για νερό βρύσης, προειδοποιώντας ότι τα ανόργανα συστατικά και οι χημικές ουσίες του νερού βρύσης μπορούν να αφήσουν κατάλοιπα, τα οποία μειώνουν τη διάρκεια ζωής της συσκευής και καθιστούν απαραίτητο τον συχνότερο καθαρισμό της (πηγή: Echo Flask FAQ). Πρόκειται για ζήτημα συντήρησης που συσσωρεύεται με την επαναλαμβανόμενη χρήση, όχι για ένδειξη ότι ένα μόνο μπουκάλι μεταλλικού νερού θα προκαλέσει άμεσα ζημιά στη συσκευή: το να περάσεις μεταλλικό νερό από τη συσκευή μία φορά, μια μέρα που δεν έχεις κάτι άλλο διαθέσιμο, είναι διαφορετικό από το να το κάνεις καθημερινή συνήθεια.

Γιατί τα «περισσότερα ανόργανα συστατικά» δεν είναι αυτομάτως καλύτερα για αυτές τις συσκευές

Είναι δελεαστικό να υποθέσεις ότι περισσότερα διαλυμένα ανόργανα συστατικά σημαίνουν καλύτερη αγωγιμότητα και, επομένως, καλύτερη απόδοση, αλλά αυτός ο συλλογισμός παραβλέπει τις προδιαγραφές για τις οποίες έχει κατασκευαστεί η συσκευή. Οι πλάκες στο εσωτερικό ενός μπουκαλιού ηλεκτρόλυσης είναι σχεδιασμένες για συγκεκριμένο εύρος αγωγιμότητας, και η υπέρβασή του δεν κάνει την παραγωγή υδρογόνου πιο αποτελεσματική· απλώς προσθέτει περισσότερα ιόντα που μπορούν να φράξουν τις πλάκες μετά από επαναλαμβανόμενους κύκλους. Η αναλυτική σύγκρισή μας για το ποιο νερό να χρησιμοποιήσεις σε ένα μπουκάλι υδρογόνου: βρύσης, εμφιαλωμένο, φιλτραρισμένο ή αποσταγμένο εξηγεί πώς ισχύει αυτό για άλλες καθημερινές πηγές νερού και καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: πρέπει να ακολουθείς το εύρος που συνιστά ο κατασκευαστής και όχι να υποθέτεις ότι «όσο περισσότερα ανόργανα συστατικά τόσο το καλύτερο».

Ένα δισκίο υδρογόνου με μαγνήσιο λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο

Τα Hydrion H2 tablets παρακάμπτουν το ζήτημα της αγωγιμότητας, καθώς βασίζονται σε έναν εντελώς διαφορετικό μηχανισμό. Αντί να διοχετεύουν ηλεκτρικό ρεύμα μέσω ενός ηλεκτροδίου που βρίσκεται μέσα στο νερό, τα δισκία με βάση το μαγνήσιο αντιδρούν απευθείας με το νερό στο οποίο τα ρίχνεις, απελευθερώνοντας διαλυμένο υδρογόνο καθώς διαλύονται. Δεν υπάρχει μεμβράνη ή πλάκα ηλεκτροδίου που να παραμένει μέσα στο νερό για πολλή ώρα, οπότε τα ζητήματα συσσώρευσης καταλοίπων και αγωγιμότητας που αφορούν ένα μπουκάλι ηλεκτρόλυσης δεν ισχύουν με τον ίδιο τρόπο για ένα δισκίο. Έτσι, ένα δισκίο είναι πιο προβλέψιμος τρόπος να προσθέσεις υδρογόνο ειδικά σε ένα ποτήρι μεταλλικού νερού, καθώς δεν ζητάς από μια συσκευή σχεδιασμένη για ένα συγκεκριμένο εύρος αγωγιμότητας να επεξεργαστεί νερό που εμφιαλώθηκε για εντελώς διαφορετικό σκοπό.

Ποιο από τα δύο να επιλέξεις τελικά;

Η ειλικρινής απάντηση εξαρτάται από το ποιο από τα δύο ερωτήματα θέλεις πραγματικά να απαντήσεις. Αν θέλεις ένα συγκεκριμένο, γνωστό προφίλ ανόργανων συστατικών, το μεταλλικό νερό που ήδη εμπιστεύεσαι εξακολουθεί να είναι η πιο αξιόπιστη επιλογή γι’ αυτόν τον σκοπό· η προσθήκη υδρογόνου δεν βελτιώνει ούτε αντικαθιστά αυτό το προφίλ. Αν θέλεις διαλυμένο υδρογόνο, η πιο χρήσιμη συνήθεια είναι να το πίνεις λίγο μετά την παραγωγή του, καθώς το H2 είναι αέριο που διαφεύγει από κάθε νερό με την πάροδο του χρόνου, ανεξάρτητα από το αν το νερό περιείχε αρχικά πολλά ή λίγα ανόργανα συστατικά. Για ένα μπουκάλι ηλεκτρόλυσης, αν χρησιμοποιείς τον τύπο νερού για τον οποίο έχει σχεδιαστεί από τον κατασκευαστή, η απόδοση και η συντήρησή του παραμένουν προβλέψιμες. Αν θέλεις να ξεκινήσεις από τα βασικά, διάβασε τον γενικό οδηγό μας για το τι είναι το νερό υδρογόνου και την επεξήγηση της ηλεκτρόλυσης SPE/PEM. Αν θέλεις ειδικά να προσθέσεις υδρογόνο σε ένα ποτήρι μεταλλικού νερού, ένα δισκίο όπως τα Hydrion H2 παρακάμπτει εντελώς το ζήτημα της αγωγιμότητας, κάτι που αξίζει να λάβεις υπόψη αν το μεταλλικό νερό αποτελεί ήδη μέρος της καθημερινότητάς σου και προτιμάς να παραμείνει έτσι.