Μπορείτε να ρίξετε δισκία υδρογόνου σε καφέ, χυμό ή ανθρακούχο νερό;

Ναι, αν ρίξετε ένα δισκίο Hydrion H2 σε καφέ, χυμό ή ανθρακούχο νερό, θα αφρίσει όπως και στο σκέτο νερό, επειδή η αντίδραση που παράγει υδρογόνο προέρχεται από το ίδιο το δισκίο και όχι από το υγρό στο οποίο πέφτει. Αυτό που αλλάζει είναι πόσο από αυτό το υδρογόνο παραμένει πράγματι διαλυμένο μέχρι να το πιείτε: η θερμότητα, η οξύτητα και η ήδη υπάρχουσα ανθράκωση επηρεάζουν το αποτέλεσμα με διαφορετικό τρόπο, και κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν έχει μετρηθεί άμεσα για τα συγκεκριμένα ροφήματα. Επομένως, όσα ακολουθούν βασίζονται σε χημική συλλογιστική και όχι σε εργαστηριακό αποτέλεσμα για καφέ, χυμό ή ανθρακούχο νερό.

• Ο αφρισμός του δισκίου οφείλεται στην αντίδραση του μαγνησίου με ένα οξύ που περιέχεται στο ίδιο το δισκίο, οπότε αντιδρά σε οποιοδήποτε υγρό, όχι μόνο στο νερό.
• Ένα πιο όξινο ρόφημα, όπως ο καφές ή ο χυμός, τείνει να επιταχύνει την αντίδραση, αλλά μια ταχύτερη αντίδραση δεν σημαίνει ότι καταλήγει να διαλυθεί στο ποτήρι σας περισσότερο υδρογόνο.
• Ένα πιο ζεστό υγρό απλώς δεν μπορεί να συγκρατήσει τόσο πολύ διαλυμένο αέριο, γεγονός που καθιστά τη θερμοκρασία σημαντικότερο παράγοντα απώλειας υδρογόνου από την οξύτητα.
• Το ανθρακούχο νερό βρίσκεται εξαρχής κοντά στο όριο της ικανότητάς του να συγκρατεί αέριο, οπότε απομένει λιγότερος χώρος για να παραμείνει διαλυμένο το υδρογόνο του δισκίου όταν αναταραχθεί το ρόφημα.
• Οι οδηγίες χρήσης της Hydrion για αυτό το δισκίο αφορούν νερό σε θερμοκρασία δωματίου ή δροσερό νερό, όχι καφέ, τσάι, χυμό ή ανθρακούχο νερό.

Τι συμβαίνει χημικά όταν ένα δισκίο έρχεται σε επαφή με ένα όξινο ρόφημα

Το δισκίο Hydrion H2 παράγει υδρογόνο μέσω μιας αντίδρασης ανάμεσα στο μαγνήσιο που περιέχει και σε ένα οργανικό οξύ ενσωματωμένο στη σύνθεσή του, σχηματίζοντας ένα άλας μαγνησίου και αέριο υδρογόνο. Η αντίδραση εξαρτάται από το οξύ που περιέχει το δισκίο και την περιεκτικότητα του υγρού σε νερό, όχι από κάποια γεύση ή συστατικό του ροφήματος. Γι’ αυτό το δισκίο αντιδρά είτε πέσει σε φιλτραρισμένο νερό, είτε σε χυμό πορτοκαλιού, είτε σε σκέτο καφέ.

Δημοσιευμένη έρευνα για αναβράζοντα δισκία που παράγουν υδρογόνο έδειξε ότι χαμηλότερο pH στο περιβάλλον επιταχύνει την ίδια αντίδραση μαγνησίου-οξέος, διευκολύνοντας τη διάλυση του στρώματος που σχηματίζεται στην επιφάνεια του μαγνησίου και αποκαθιστώντας ταχύτερα την αντιδραστική επιφάνειά του (πηγή: Formulation and Characterization of an Effervescent Hydrogen-Generating Tablet). Ο καφές και ο χυμός είναι και οι δύο πιο όξινοι από το σκέτο νερό, οπότε ένα δισκίο που θα πέσει σε οποιοδήποτε από τα δύο μπορεί να αφρίσει αισθητά πιο γρήγορα και πιο έντονα.

Είναι εύκολο να εκλάβετε αυτόν τον ταχύτερο αφρισμό ως καλύτερο αποτέλεσμα, όμως οι έντονες φυσαλίδες συνήθως σημαίνουν κυρίως ότι το υδρογόνο παράγεται και απελευθερώνεται γρήγορα, όχι ότι περισσότερο από αυτό παραμένει διαλυμένο μέχρι να πιείτε μια γουλιά. Η ταχύτητα παραγωγής και η συγκράτηση είναι δύο διαφορετικά πράγματα, και η επόμενη ενότητα αφορά τη συγκράτηση.

Γιατί η θερμότητα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από την οξύτητα

Η θερμοκρασία επηρεάζει πιο άμεσα την ποσότητα υδρογόνου που καταλήγει στο ποτήρι σας απ’ ό,τι η οξύτητα. Καθώς ένα υγρό θερμαίνεται, τα διαλυμένα αέρια γίνονται λιγότερο διαλυτά σε αυτό. Γι’ αυτό ένα ζεστό αναψυκτικό ξεθυμαίνει μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ ένα κρύο διατηρεί τον αφρισμό του πολύ περισσότερο (πηγή: Solutions of Gases in Water, Chemistry LibreTexts). Το διαλυμένο υδρογόνο ακολουθεί τον ίδιο κανόνα, επομένως ένα δισκίο που πέφτει σε καυτό καφέ δρα μέσα σε ένα υγρό που δεν μπορεί να συγκρατήσει τόσο πολύ αέριο όσο θα συγκρατούσε το ίδιο νερό σε θερμοκρασία δωματίου.

Οι οδηγίες χρήσης της Hydrion για αυτό το δισκίο το αναφέρουν ξεκάθαρα: συνιστούν τη διάλυσή του σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου ή σε δροσερό νερό και επισημαίνουν ότι το ζεστό νερό μπορεί να μειώσει τη συγκράτηση του υδρογόνου. Τίποτα από αυτά δεν αλλάζει τη γεύση ή τη λειτουργία του καφέ ως καφέ· ένα ζεστό ρόφημα εξακολουθεί να κάνει ακριβώς αυτό που αναμένεται από αυτό. Αυτό σημαίνει, όμως, ότι είναι απίθανο η αναγραφόμενη ποσότητα υδρογόνου του δισκίου να διατηρηθεί σε ζεστό υγρό όπως θα διατηρούνταν σε δροσερό νερό. Επομένως, αξίζει να θεωρείτε τυχόν υδρογόνο σε ένα ζεστό ρόφημα ένα πρόσθετο όφελος στο οποίο δεν μπορείτε να βασιστείτε, και όχι μια εγγυημένη δόση.

Ανθρακούχο νερό: γιατί ο ήδη υπάρχων αφρισμός εμποδίζει τον νέο

Το ανθρακούχο νερό δημιουργεί διαφορετικό πρόβλημα από τον καφέ ή τον χυμό, επειδή δεν ξεκινά χωρίς αέριο. Περιέχει ήδη διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα και βρίσκεται κοντά στο σημείο κορεσμού του για τη συγκεκριμένη θερμοκρασία και την πίεση στην οποία ανθρακώθηκε (πηγή: Solutions of Gases in Water, Chemistry LibreTexts). Ένα υγρό που βρίσκεται ήδη κοντά στο όριο της χωρητικότητάς του για ένα αέριο έχει λιγότερο χώρο για να συγκρατήσει και ένα δεύτερο. Κάθε φορά που ανοίγετε το μπουκάλι, σερβίρετε το νερό ή το αφήνετε να σταθεί, διαφεύγει μέρος του ήδη υπάρχοντος CO2 και το υγρό αναταράσσεται ακόμη περισσότερο.

Αν ρίξετε ένα δισκίο υδρογόνου σε ένα υγρό που είναι ήδη τόσο αναταραγμένο και τόσο κοντά στον κορεσμό, αυξάνονται οι πιθανότητες το νέο υδρογόνο να διαφύγει μαζί με το CO2 αντί να παραμείνει διαλυμένο. Δεν υπάρχει δημοσιευμένη μέτρηση για το πόσο υδρογόνο διατηρείται συγκεκριμένα στο ανθρακούχο νερό, επομένως πρόκειται για εύλογη εκτίμηση με βάση τον τρόπο λειτουργίας της διαλυτότητας των αερίων και όχι για μετρημένο αριθμό που πρέπει να θεωρηθεί ακριβής.

Διαφορές στη γεύση και στην πράξη ανάμεσα στον καφέ, τον χυμό και το ανθρακούχο νερό

Πέρα από τη γεύση τους, ο καφές και ο χυμός έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό που έχει σημασία εδώ: είναι αισθητά πιο όξινοι από το σκέτο νερό. Αυτό συνάδει με τον ταχύτερο αφρισμό του δισκίου που περιγράψαμε παραπάνω και όχι με κάποιο πρόβλημα στη γεύση που σχετίζεται ειδικά με το υδρογόνο. Το αν θα γίνει αντιληπτή η γεύση του ίδιου του δισκίου είναι ξεχωριστό ζήτημα και εξαρτάται κυρίως από το πόσο έντονη είναι ήδη η γεύση του ροφήματος: μια ήπια μεταλλική γεύση γίνεται εύκολα αντιληπτή σε κάτι τόσο ουδέτερο όσο το νερό και χάνεται εύκολα σε κάτι τόσο γευστικό όσο ο σκέτος καφές ή ο χυμός πορτοκαλιού. Για μια πιο ολοκληρωμένη απάντηση, δείτε τι γεύση έχουν τα δισκία υδρογόνου και πώς μπορείτε να τη βελτιώσετε.

Καμία από αυτές τις διαφορές στη γεύση δεν αλλάζει την ποσότητα υδρογόνου που παραμένει διαλυμένη· αυτή εξαρτάται από τη θερμοκρασία και την ήδη υπάρχουσα περιεκτικότητα σε αέριο, όχι από τη γεύση. Αν ενδιαφέρεστε ειδικά για την παρασκευή καφέ ή τσαγιού με υδρογονούχο νερό από μπουκάλι, αντί να ρίξετε απευθείας ένα δισκίο σε ζεστό ρόφημα, θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες για αυτή την περίπτωση απώλειας λόγω θερμότητας σε ξεχωριστό άρθρο.

Αν θέλετε να το δοκιμάσετε ούτως ή άλλως

Αν προτιμάτε να πειραματιστείτε αντί να ακολουθήσετε πιστά τις οδηγίες του κατασκευαστή, ένα ρόφημα σε θερμοκρασία δωματίου με ελάχιστη ή καθόλου ήδη υπάρχουσα ανθράκωση προσεγγίζει περισσότερο τις συνθήκες για τις οποίες έχει σχεδιαστεί και επισημανθεί το δισκίο. Για παράδειγμα, ένα δροσερό ποτήρι με χυμό αποτελεί μικρότερη απόκλιση από αυτές τις συνθήκες απ’ ό,τι μια κούπα με καυτό καφέ ή ένα ήδη ανθρακούχο ποτήρι νερό.

Ό,τι κι αν αποφασίσετε να δοκιμάσετε, το δισκίο Hydrion H2 έχει ελεγχθεί και επισημανθεί για μία συγκεκριμένη χρήση: διάλυση σε νερό σε θερμοκρασία δωματίου ή χαμηλότερη. Μόνο σε αυτή την περίπτωση ισχύει η αναγραφόμενη στην ετικέτα τιμή των 8 ppm. Επομένως, θεωρήστε κάθε άλλο ρόφημα πείραμα και όχι ισοδύναμο τρόπο για να πετύχετε την ίδια τιμή. Αν θέλετε να επιβεβαιώσετε πόσο υδρογόνο κατέληξε στο ποτήρι σας, μπορείτε να ξεκινήσετε με το πώς να ελέγξετε το νερό με σταγόνες ή μετρητή. Ο πλήρης οδηγός δοσολογίας και χρονισμού για το δισκίο καλύπτει τη βασική ρουτίνα στην οποία βασίζεται αυτό το άρθρο. Αν συγκρίνετε δοχεία και όχι ροφήματα, δείτε επίσης τη μετρημένη σύγκριση κλειστού μπουκαλιού και ανοιχτού ποτηριού.