Είναι ανθρακούχο το νερό υδρογόνου;

Όχι, το νερό υδρογόνου δεν είναι ανθρακούχο νερό και τα δύο ποτά δεν είχαν ποτέ τον ίδιο σκοπό. Το ανθρακούχο νερό είναι φορτωμένο με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) υπό πίεση, σε ποσότητες αρκετά μεγάλες ώστε να διαφεύγει με τη μορφή ορατών φυσαλίδων μόλις ανοίξετε το καπάκι. Το νερό υδρογόνου περιέχει μοριακό υδρογόνο (H2) σε ποσότητες χιλιάδες φορές μικρότερες κατά βάρος, επομένως ένα ήρεμο, διάφανο ποτήρι είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να παράγει μια φιάλη ή κανάτα που λειτουργεί σωστά. Η απουσία αφρισμού δεν σημαίνει ότι λείπει το υδρογόνο.

• Τα ανθρακούχα ποτά περιέχουν CO2 σε ποσότητες της τάξης των αρκετών γραμμαρίων ανά λίτρο, το οποίο εισάγεται υπό πίεση ειδικά για να μπορεί να διαφύγει ξανά με τη μορφή φυσαλίδων όταν ανοίξετε τη φιάλη.
• Ακόμη και η ισχυρότερη φιάλη νερού υδρογόνου στην αγορά διαλύει υδρογόνο σε ποσότητες της τάξης των χιλιοστογραμμαρίων ανά λίτρο· πρόκειται για διαφορά περίπου τριών τάξεων μεγέθους στην ποσότητα του αερίου, όχι για μια ηπιότερη εκδοχή του ίδιου φαινομένου.
• Το μοριακό υδρογόνο δεν έχει δικό του χρώμα, οσμή ή γεύση, οπότε ένα ποτήρι νερό υδρογόνου έχει τη γεύση του νερού που βάλατε στη συσκευή και όχι εκείνη ενός ξεθυμασμένου αναψυκτικού.
• Μια υψηλότερη ένδειξη PPB στα τεχνικά χαρακτηριστικά μιας φιάλης δεν λέει τίποτα για τον αφρισμό· περιγράφει ένα διαφορετικό αέριο, που μετριέται με διαφορετικό τρόπο, και δεν θα κάνει το νερό να βγάζει φυσαλίδες, όσο υψηλός κι αν είναι ο αριθμός.

Γιατί οι φυσαλίδες μοιάζουν με το προφανές τεστ

Για τους περισσότερους ανθρώπους, το μόνο σημείο αναφοράς για το «πόσο ανθρακούχο είναι αυτό;» είναι να παρακολουθούν τις φυσαλίδες να ανεβαίνουν σε ένα ποτήρι αναψυκτικό ή ανθρακούχο νερό. Αυτή η συνήθεια βγάζει νόημα για τα ποτά με CO2, όπου ο αφρισμός είναι όλος ο σκοπός και η ποσότητα των ορατών φυσαλίδων δείχνει περίπου πόσο αέριο έχει εισαχθεί. Έτσι, όταν ένα ποτήρι νερό υδρογόνου μένει εκεί και μοιάζει ακριβώς με νερό βρύσης, είναι λογικό να σκεφτεί κανείς αρχικά είτε ότι το ποτό δεν είναι ανθρακούχο (σωστό) είτε ότι η φιάλη δεν έκανε τίποτα (λάθος). Τα δύο ποτά διαλύουν διαφορετικά αέρια σε πολύ διαφορετικές ποσότητες και, μόλις δείτε τους πραγματικούς αριθμούς δίπλα δίπλα, η απουσία φυσαλίδων παύει να μοιάζει με πρόβλημα και αρχίζει να φαίνεται ως το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Τι κάνει πραγματικά ένα ποτό ανθρακούχο

Πώς εισάγεται το CO2

Το ανθρακούχο νερό παράγεται με τη διάλυση CO2 στο νερό υπό θετική πίεση. Οι εμπορικοί εμφιαλωτές ψύχουν πρώτα το νερό περίπου στους 8°C, επειδή το κρύο νερό μπορεί να συγκρατήσει περισσότερο διαλυμένο αέριο πριν από την εφαρμογή πίεσης, ενώ το ίδιο το βήμα της συμπίεσης συνήθως ανεβάζει την πίεση του νερού περίπου στα 120 psi, ώστε να εξαναγκαστεί τόσο CO2 να διαλυθεί σε αυτό (πηγή: Ανθρακούχο νερό – Wikipedia). Το γεγονός ότι το κρύο νερό συγκρατεί περισσότερο αέριο πριν από την εφαρμογή πίεσης είναι αυτό που επιτρέπει στο τελικό ποτό να περιέχει πολύ περισσότερο CO2 απ’ όσο θα μπορούσε να συγκρατήσει αν έμενε εκτεθειμένο στον αέρα, σε θερμοκρασία δωματίου.

Γιατί το αέριο βγαίνει ορμητικά μόλις ανοίξετε το καπάκι

Μόλις σπάσει η σφράγιση, η πίεση μέσα στη φιάλη πέφτει σχεδόν αμέσως στη φυσιολογική ατμοσφαιρική πίεση, αλλά η ποσότητα του CO2 που έχει διαλυθεί στο νερό δεν έχει αλλάξει ακόμη. Έτσι, το νερό γίνεται υπερκορεσμένο σε σχέση με τη νέα, χαμηλότερη πίεση και το πλεονάζον αέριο βγαίνει από το διάλυμα, σχηματίζοντας φυσαλίδες στα σημεία πυρήνωσης — μικροσκοπικές ατέλειες στο ποτήρι, παγάκια ή ακόμη και σκόνη στον αέρα (πηγή: Ανθρακούχο νερό – Wikipedia). Αυτό το αέριο που διαφεύγει είναι που βλέπετε και ακούτε ως αφρισμό, και η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι το νερό να επανέλθει σε ισορροπία με τον αέρα γύρω του, γι’ αυτό και ένα ανοιγμένο μπουκάλι αναψυκτικού ξεθυμαίνει με τον καιρό.

Πόσο αέριο είναι στην πραγματικότητα

Μόνο ένα μικρό μέρος του CO2 που είναι διαλυμένο στο ανθρακούχο νερό μετατρέπεται πράγματι σε ανθρακικό οξύ· η σταθερά ισορροπίας ενυδάτωσης είναι περίπου 1,7×10⁻³ στους 25°C σε καθαρό νερό, οπότε το μεγαλύτερο μέρος του αερίου παραμένει απλώς διαλυμένο ως CO2 και δεν μετατρέπεται σε οξύ (πηγή: Ανθρακικό οξύ – Wikipedia). Ακόμη κι αυτό το μικρό ποσοστό οξέος αρκεί για να δώσει στο ανθρακούχο νερό pH περίπου 5 έως 6, συγκρίσιμο με εκείνο του χυμού μήλου ή πορτοκαλιού, και μια ελαφρώς ξινή αίσθηση στη γλώσσα (πηγή: Ανθρακούχο νερό – Wikipedia). Αυτή η ξινή γεύση, όχι οι ίδιες οι φυσαλίδες, είναι η γεύση που οι περισσότεροι συνδέουν με το «ανθρακούχο». Και επειδή η εμπορική ενανθράκωση έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συγκρατεί εξαρχής αυτή την ποσότητα CO2 στο διάλυμα, τα ποτά που αποκαλούμε ανθρακούχα περιέχουν συνήθως αρκετά γραμμάρια διαλυμένου αερίου ανά λίτρο — αυτό είναι το μέγεθος που συγκρίνεται με το νερό υδρογόνου στην επόμενη ενότητα.

Γιατί το διαλυμένο υδρογόνο δεν φτάνει ποτέ σε αυτή την ποσότητα

Το απλό νερό μπορεί να συγκρατήσει από μόνο του μόνο μια περιορισμένη ποσότητα αερίου υδρογόνου. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτό το φυσικό όριο είναι περίπου 1.600 PPB, και οι εμπορικές συσκευές νερού υδρογόνου το ξεπερνούν μόνο με τη χρήση ηλεκτρόλυσης υπό πίεση, ώστε να εξαναγκάσουν περισσότερο υδρογόνο να διαλυθεί απ’ όσο θα απορροφούσε από μόνο του το νερό, όπως εξηγείται σε μια πιο προσεκτική ματιά στο τι μετρούν πραγματικά τα PPB και τα PPM. Ακόμη και μια φιάλη με προδιαγραφές στο ανώτερο άκρο της αγοράς εξακολουθεί να λειτουργεί με μια εξαιρετικά μικρή ποσότητα αερίου σε απόλυτους όρους.

Σύγκριση PPB με γραμμάρια ανά λίτρο

Η φιάλη Hydrion Pulse έχει προδιαγραφές για έως 8.000 PPB διαλυμένου μοριακού υδρογόνου, με τη λειτουργία 5 λεπτών να φτάνει περίπου τα 4.000 PPB και τη λειτουργία 10 λεπτών να φτάνει περίπου τα 8.000 PPB. Τα μέρη ανά δισεκατομμύριο κατά βάρος στο νερό μετατρέπονται απευθείας σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο, επομένως τα 8.000 PPB αντιστοιχούν σε 8 χιλιοστόγραμμα υδρογόνου ανά λίτρο — την υψηλότερη ένδειξη ανάμεσα στις φιάλες αυτής της σύγκρισης. Βάλτε αυτή την ποσότητα δίπλα στα αρκετά γραμμάρια CO2 ανά λίτρο που περιέχει συνήθως ένα ανθρακούχο ποτό και η διαφορά φτάνει τις χιλιάδες: το νερό υδρογόνου δεν είναι μια πιο ήπια εκδοχή ενός ανθρακούχου ποτού· διαλύει ένα διαφορετικό αέριο σε κλίμακα που δεν επρόκειτο ποτέ να δημιουργήσει ορατές φυσαλίδες.

Τι αλλάζει και τι δεν αλλάζει όταν αλλάζει η ένδειξη PPB

Μια υψηλότερη ένδειξη PPB περιγράφει περισσότερο διαλυμένο υδρογόνο διαθέσιμο για τον οργανισμό, όχι μεγαλύτερη πίεση αερίου που περιμένει να διαφύγει με τη μορφή φυσαλίδων. Επειδή η απόλυτη ποσότητα παραμένει στην τάξη των χιλιοστογραμμαρίων ανά λίτρο ακόμη και στο ανώτερο άκρο της κλίμακας, η μετάβαση από μια χαμηλότερη σε μια υψηλότερη ένδειξη αλλάζει την ποσότητα υδρογόνου στο ποτήρι, χωρίς ποτέ να πλησιάζει τους όγκους αερίου που κάνουν ένα ποτό να αφρίζει. Η άνοδος της ένδειξης PPB δεν είναι το ίδιο σήμα με την άνοδο του επιπέδου ενανθράκωσης και δεν πρέπει να συγκρίνεται με αυτό.

Τι θα γευτείτε και θα δείτε πραγματικά στο ποτήρι

Το μοριακό υδρογόνο είναι άχρωμο, άοσμο και άγευστο, επομένως το νερό υδρογόνου έχει τη γεύση του νερού που βάλατε αρχικά στη φιάλη ή την κανάτα. Ένα ποτήρι που παραμένει οπτικά ήρεμο και έχει καθαρή, ουδέτερη γεύση συμπεριφέρεται ακριβώς όπως προβλέπει η χημεία, και δεν αποτελεί ένδειξη ότι κάτι δεν ενεργοποιήθηκε. Οι ενδείξεις ενανθράκωσης που οι άνθρωποι ελέγχουν ενστικτωδώς —οι ανερχόμενες φυσαλίδες και η ξινή αίσθηση στη γλώσσα— προέρχονται συγκεκριμένα από τη χημεία του CO2, την οποία το νερό υδρογόνου δεν σχεδιάστηκε ποτέ να αναπαράγει.

Είναι, λοιπόν, ανθρακούχο το νερό υδρογόνου και μπορούν να αναμειχθούν τα δύο;

Το νερό υδρογόνου και το ανθρακούχο νερό διαλύουν δύο διαφορετικά αέρια σε δύο πολύ διαφορετικές κλίμακες, και αυτή η διαφορά στην ποσότητα —όχι κάποια διαφορά στην ποιότητα της φιάλης— είναι ο μοναδικός λόγος που το ένα αφρίζει και το άλλο όχι. Αν θέλετε μια πληρέστερη εικόνα για το τι είναι το νερό υδρογόνου και πώς παρασκευάζεται, αυτός ο οδηγός για το νερό υδρογόνου καλύπτει τα βασικά. Αν, αντίθετα, αναρωτιέστε αν μια φιάλη υδρογόνου μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για να ανθρακούχοποιήσει ένα ποτό ή αν είναι καλή ιδέα να περάσετε ανθρακούχο νερό μέσα από αυτήν, αυτό είναι ένα ξεχωριστό, πρακτικό ερώτημα που αξίζει να απαντηθεί από μόνο του. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη γεύση στην καθημερινή χρήση, πέρα από το θέμα της ενανθράκωσης, δείτε πώς είναι πραγματικά η γεύση του νερού υδρογόνου, ενώ αν η φιάλη σας σφυρίζει ή ανοίγει δύσκολα, πρόκειται για ζήτημα που σχετίζεται με την πίεση και διαφέρει από την ενανθράκωση· αξίζει να το διαβάσετε ξεχωριστά, ώστε να μην μπερδέψετε τα δύο συμπτώματα. Μόλις γίνει κατανοητή η σύγκριση των ποσοτήτων αερίου εδώ, ένα λογικό επόμενο βήμα είναι να συγκρίνετε πώς διαφέρουν οι ενδείξεις PPB στις μορφές φιάλης και κανάτας, για να δείτε ποια ταιριάζει στον τρόπο με τον οποίο πίνετε νερό καθημερινά.