Νερό υδρογόνου σε σέικ πρωτεΐνης και smoothie: αντέχει στο μπλέντερ;

Αν ρίξετε ένα δισκίο Hydrion H2 σε ένα σέικερ, το αναμείξετε σε ένα σέικ πρωτεΐνης ή σε ένα smoothie και πιείτε το αποτέλεσμα, θα έχετε ένα κανονικό σέικ, αλλά δεν θα διατηρήσετε ολόκληρη τη συγκέντρωση των 8 ppm που μπορεί να φτάσει το δισκίο σε ακίνητο νερό. Το μοριακό υδρογόνο (H2) είναι ένα αέριο διαλυμένο στο υδατικό μέρος του ροφήματος, όχι κάτι χημικά δεσμευμένο σε αυτό όπως μια γεύση ή η ίδια η πρωτεΐνη. Έτσι, η ανάμειξη και η έκθεση στον αέρα μπορούν να απομακρύνουν μέρος του από το διάλυμα πριν το πιείτε. Το πόσο θα διατηρηθεί εξαρτάται κυρίως από το αν το δοχείο παραμένει κλειστό όσο διαλύεται το δισκίο και από το πόση ώρα μένει ανοιχτό στη συνέχεια. Γι’ αυτό ένα σέικερ με καπάκι συγκρατεί περισσότερο υδρογόνο από ένα ανοιχτό δοχείο μπλέντερ, παρόλο που και τα δύο δίνουν ένα ρόφημα που μπορείτε να πιείτε.

• Το μαγνήσιο και τα οργανικά οξέα του δισκίου παραμένουν στο σέικ όπως κι αν το αναμείξετε. Κινδυνεύει μόνο το διαλυμένο αέριο H2, το οποίο απομακρύνεται με τη συνήθη φυσική έκλυση αερίου, όχι μέσω κάποιας χημικής αντίδρασης που το «καταστρέφει».
• Το υδρογόνο έχει εξαρχής χαμηλή διαλυτότητα στο νερό, οπότε χρειάζεται σχετικά μικρή ανατάραξη ή έκθεση στον αέρα για να επιστρέψει ένα σημαντικό μέρος του στην ατμόσφαιρα.
• Ένα κλειστό σέικερ εκθέτει το υγρό σε πολύ λιγότερο ανοιχτό αέρα απ’ ό,τι ένα δοχείο μπλέντερ. Γι’ αυτό η σειρά με την οποία προσθέτετε τα συστατικά και το αν το δοχείο παραμένει κλειστό έχουν μεγαλύτερη σημασία από το ποια συσκευή θα χρησιμοποιήσετε.
• Δεν έχει γίνει ανεξάρτητη μέτρηση του διαλυμένου H2 σε PPB ειδικά μετά την ανάμειξη ενός σέικ πρωτεΐνης στο μπλέντερ. Επομένως, αντιμετωπίστε τις πληροφορίες εδώ ως εξήγηση του μηχανισμού και της τεκμηριωμένης συμπεριφοράς του δισκίου σε κλειστό και ανοιχτό δοχείο, όχι ως συγκεκριμένη τιμή μετά την ανάμειξη.

Τι σημαίνει στην πραγματικότητα «αντέχει στο μπλέντερ»

Όταν ένα δισκίο Hydrion H2 μπει σε νερό, διαλύεται και δίνει τρία πράγματα: μαγνήσιο, μικρή ποσότητα οργανικού οξέος και διαλυμένο αέριο μοριακού υδρογόνου. Το μπλέντερ ή το ανακάτεμα δεν μπορεί να καταστρέψει το μαγνήσιο ή το οργανικό οξύ· αυτά παραμένουν στο διάλυμα όσο έντονα κι αν αναμείξετε το ρόφημα. Το μόνο μέρος του δισκίου που μπορεί να επηρεαστεί ουσιαστικά από το μπλέντερ ή το σέικερ είναι το διαλυμένο H2, επειδή δεν είναι δεσμευμένο στο υγρό όπως ένα αρωματικό συστατικό ή η πρωτεΐνη σε σκόνη. Είναι ένα αέριο που έχει διαλυθεί φυσικά στο υδατικό μέρος του σέικ, όπου παραμένει υπό κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να φύγει από το υγρό χωρίς να γίνει καμία χημική αντίδραση. Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα πίσω από το «αντέχει στο μπλέντερ»: όχι αν λειτούργησε το δισκίο, αλλά πόσο από αυτό το ήδη διαλυμένο αέριο παραμένει στο ποτήρι όταν έρθει η ώρα να το πιείτε.

Γιατί ένα διαλυμένο αέριο χάνεται εύκολα εξαρχής

Το υδρογόνο έχει πολύ χαμηλή διαλυτότητα στο νερό σε σύγκριση με τα σάκχαρα, τις πρωτεΐνες ή τους ηλεκτρολύτες, τα οποία διαλύονται εύκολα και δεν έχουν την τάση να απομακρύνονται από το διάλυμα από μόνα τους. Ακόμη και σε ακίνητο νερό, μόνο μια μικρή ποσότητα H2 παραμένει διαλυμένη υπό κανονική πίεση, και αυτή η περιορισμένη ποσότητα μπορεί να διαφύγει όποτε το υγρό αναταράσσεται ή εκτίθεται στον αέρα (πηγή: NIST Chemistry WebBook). Αυτό είναι χαρακτηριστικό του ίδιου του αερίου, όχι ελάττωμα κάποιου συγκεκριμένου μπουκαλιού, δισκίου ή σέικερ. Για μια ευρύτερη εικόνα σχετικά με το πώς μεταβάλλεται με τον χρόνο η συγκέντρωση υδρογόνου σε ένα ποτήρι ή μπουκάλι που παραμένει ακίνητο, και όχι κατά την ενεργή ανάμειξη, δείτε το άρθρο πόσο καιρό παραμένει το υδρογόνο στο νερό, το οποίο εξετάζει αυτό το θέμα ξεχωριστά από την ανάμειξη που συζητάμε εδώ.

Τι αλλάζει με την ανάμειξη σε σύγκριση με ένα ακίνητο ποτήρι

Το νερό που κινείται και στροβιλίζεται ανταλλάσσει αέρια με τον αέρα γύρω του ταχύτερα απ’ ό,τι το ακίνητο νερό. Ερευνητές που μελετούν το διαλυμένο οξυγόνο σε ποτάμια και λίμνες έχουν καταγράψει το ίδιο μοτίβο και για άλλα αέρια: στο νερό που κινείται γρήγορα η ανταλλαγή αερίων είναι πιο έντονη απ’ ό,τι σε ένα ήρεμο, στάσιμο υδάτινο σώμα (πηγή: USGS Water Science School). Ένα δοχείο μπλέντερ εντείνει αυτό το φαινόμενο με δύο τρόπους ταυτόχρονα: συνήθως είναι ανοιχτό ή καλύπτεται χαλαρά, ενώ οι λεπίδες αναμειγνύουν αέρα απευθείας στο υγρό και δημιουργούν αφρό, αυξάνοντας έτσι την επιφάνεια από την οποία το διαλυμένο αέριο μπορεί να διαφύγει στην ατμόσφαιρα. Η σελίδα προϊόντος της Hydrion περιγράφει μια πιο ήπια εκδοχή αυτού του συμβιβασμού με ένα απλό ποτήρι: σε κλειστό μπουκάλι, το δισκίο φτάνει τα 8 ppm σε περίπου δύο με τρία λεπτά. Η σύγκριση της εταιρείας ανάμεσα στα δισκία και τα μπουκάλια προχωρά ένα βήμα παραπέρα, επισημαίνοντας ότι το ίδιο δισκίο, όταν διαλύεται σε ανοιχτό ποτήρι, χάνει μεγάλο μέρος του υδρογόνου πριν προλάβετε κανονικά να το πιείτε. Ένα σέικερ με κλειστό καπάκι μοιάζει πολύ περισσότερο με την περίπτωση του κλειστού ποτηριού, ενώ ένα ανοιχτό δοχείο μπλέντερ μοιάζει πολύ περισσότερο με την περίπτωση του ανοιχτού ποτηριού. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ίδια απώλεια αφρισμού κατά τη σύγκριση της μορφής δισκίου με τα μπουκάλια ηλεκτρόλυσης της Hydrion, δείτε το άρθρο σύγκριση των δισκίων υδρογόνου με τα μπουκάλια υδρογονούχου νερού. Για πληροφορίες ειδικά σχετικά με τη δοσολογία και τον χρόνο λήψης των δισκίων, ανατρέξτε στον οδηγό για τα δισκία μοριακού υδρογόνου.

Η πρακτική σειρά για την παρασκευή ενός σέικ

Η σειρά που ακολουθείτε έχει μεγαλύτερη σημασία από τη συγκεκριμένη μάρκα σέικερ ή μπλέντερ που διαθέτετε. Ρίξτε πρώτα το δισκίο στο νερό μέσα στο σέικερ και κλείστε αμέσως το καπάκι, ώστε να διαλυθεί σε κλειστό δοχείο, όπως προβλέπεται να χρησιμοποιείται το προϊόν, αντί να το αφήσετε σε ανοιχτό ποτήρι όσο ετοιμάζετε τα υπόλοιπα συστατικά.

Μόλις σταματήσει ο αφρισμός του δισκίου, προσθέστε την πρωτεΐνη σε σκόνη και τυχόν πάγο ή φρούτα, έπειτα κλείστε ξανά το καπάκι και ανακινήστε το σέικ αντί να το αφήσετε ανοιχτό. Όταν προτεραιότητα είναι η διατήρηση του υδρογόνου, προτιμήστε το ανακάτεμα με σέικερ αντί για το μπλέντερ: ένα σέικερ με κλειστό καπάκι εκθέτει το υγρό σε πολύ λιγότερο ανοιχτό αέρα απ’ ό,τι ένα δοχείο μπλέντερ, παρόλο που και οι δύο μέθοδοι αναμειγνύουν το σέικ αρκετά καλά ώστε να διαλυθεί η σκόνη. Μόλις αναμειχθεί, πιείτε το αμέσως. Η σύγκριση της Hydrion ανάμεσα στα δισκία και τα μπουκάλια συνιστά να καταναλώνετε το υδρογονούχο νερό μέσα σε περίπου 30 λεπτά από την παραγωγή ή τη διάλυσή του, επειδή η δόση συνεχίζει να μειώνεται με τον χρόνο ακόμη και μέσα σε κλειστό δοχείο. Έτσι, ένα σέικ που μένει κλειστό για μία ώρα πάνω στον πάγκο του γυμναστηρίου έχει ήδη χάσει μέρος του υδρογόνου του πριν καν το ανοίξετε. Για γενικές συνήθειες σχετικά με τον χρόνο πρόσληψης υδρογόνου, πέρα από το συγκεκριμένο σενάριο του σέικ, δείτε το άρθρο πώς να πίνετε υδρογονούχο νερό χωρίς να χάνεται το υδρογόνο.

Αν προτιμάτε το μπλέντερ

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι ένα σέικ που έχει αναμειχθεί στο μπλέντερ παύει να είναι ένα κανονικό, κατάλληλο προς κατανάλωση σέικ πρωτεΐνης. Η ανάμειξη με πάγο ή κατεψυγμένα φρούτα εξακολουθεί να σας δίνει την υφή που θέλετε· ο συμβιβασμός αφορά συγκεκριμένα την ποσότητα διαλυμένου υδρογόνου που διατηρείται, όχι το αν το σέικ παραμένει κατάλληλο. Αν προτιμάτε να χρησιμοποιήσετε μπλέντερ αντί για σέικερ, θα διατηρήσετε περισσότερο υδρογόνο αν προσθέσετε το δισκίο ακριβώς πριν από την ανάμειξη, αντί να το αφήσετε πρώτα να διαλυθεί και να μείνει για λίγο, αν χρησιμοποιήσετε τον συντομότερο χρόνο ανάμειξης που σας δίνει την υφή που θέλετε και αν πιείτε αμέσως το σέικ αντί να το αποθηκεύσετε. Ένα δοχείο μπλέντερ με καπάκι που εφαρμόζει καλά χάνει λιγότερο υδρογόνο από ένα ανοιχτό μπλέντερ τύπου κανάτας, για τον ίδιο λόγο που ένα κλειστό ποτήρι χάνει λιγότερο από ένα ανοιχτό: όσο μικρότερη είναι η εκτεθειμένη επιφάνεια, τόσο λιγότερες ευκαιρίες έχει το αέριο να διαφύγει. Αν προτιμάτε να μην φτιάξετε σέικ και να συνδυάσετε το δισκίο με ένα διαφορετικό ρόφημα, δείτε ξεχωριστά το άρθρο προσθήκη δισκίων υδρογόνου σε καφέ, χυμό ή ανθρακούχο νερό.

Τι δεν έχει μετρηθεί ακόμη

Δεν έχει γίνει ανεξάρτητα επαληθευμένη μέτρηση του διαλυμένου H2 σε PPB ειδικά μετά την ανάμειξη ενός σέικ πρωτεΐνης στο μπλέντερ. Αυτό το άρθρο εξηγεί τον μηχανισμό με βάση τις καθιερωμένες αρχές διαλυτότητας των αερίων και την τεκμηριωμένη συμπεριφορά του δισκίου σε κλειστό και ανοιχτό δοχείο, αντί να παραθέτει έναν συγκεκριμένο αριθμό μετά την ανάμειξη που δεν έχει μετρηθεί στην πραγματικότητα. Αξίζει να είμαστε ακριβείς σχετικά με το τι καλύπτουν και τι δεν καλύπτουν εδώ τα δημοσιευμένα εργαστηριακά αποτελέσματα της Hydrion: οι ανεξάρτητες μετρήσεις των H2 Analytics και SGS για τα μπουκάλια Core και Pulse αφορούν τη συγκέντρωση υδρογόνου λίγο μετά την παραγωγή του σε ακίνητο, αδιατάρακτο νερό, όχι μετά από ανάμειξη στο μπλέντερ ή ανακίνηση. Αυτές οι μετρήσεις αποτελούν χρήσιμο σημείο αναφοράς για το τι μπορούν να παράγουν τα μπουκάλια υπό ήρεμες συνθήκες και αναλύονται στην έκθεση ανεξάρτητης εργαστηριακής πιστοποίησης. Δεν υποκαθιστούν όμως μια ειδική μέτρηση ενός σέικ που έχει αναμειχθεί στο μπλέντερ, ούτε παρουσιάζονται ως τέτοια σε αυτό το άρθρο.

Αν ήδη παίρνετε μαζί σας ένα σέικερ στο γυμναστήριο, προσθέτοντας ένα δισκίο Hydrion H2 πριν βάλετε τη σκόνη ή τον πάγο, επεκτείνετε με έναν απλό τρόπο μια συνήθεια που ήδη έχετε. Το δισκίο διαλύεται σε κλειστό δοχείο, όπως προορίζεται να χρησιμοποιείται, χωρίς να χρειάζεται να δημιουργήσετε από την αρχή ένα ξεχωριστό βήμα.